6. Wir entscheiden, wer wir werden wollen: „Ich bin nicht das, was mir passiert ist, ich bin das, was ich entscheide zu werden“.6- ما تصمیم میگیریم میخواهیم چه کسی شویم: "من آنچه برایم اتفاق میافتد نیستم، بلکه آنی هستم که تصمیم میگیرم باشم".7. Der Schmerz weckt uns auf: „Ohne Schmerz gibt es kein Kommen ins Bewusstsein. Es gibt keine Geburt des Bewusstseins ohne Schmerz“.7- درد ما را بیدار میکند: "بدون درد چیزی به هشیاری درنمیآید. بدون درد هشیاری متولد نمیشود".8. Stolz ist selbstbetrügerisch: „Durch Stolz betrügen wir uns immer selbst. Aber tief unter der Oberfläche des durchschnittlichen Gewissens hat uns eine ruhige, kleine Stimme gesagt, etwas ist verstimmt“.8- غرور کاری خودفریبانه است: "با غرور میتوانیم همیشه خود را فریب دهیم. اما همیشه در زیر سطح وجدان ابتدایی، صدایی آهسته و آرام هست که هشدار میدهد که چیزی سرجایش نیست". (توضیح: یعنی وجدان ابتداییِ ما نمیتواند خودفریبی غرور را دریابد و برای کشف آن به وجدانی عمیقتر نیاز است).9. Missbrauch wird normalerweise von einer Person zur anderen weitergegeben: „Der gesunde Mensch quält andere nicht – im Allgemeinen sind es die Gequälten, die zu Foltere werden“.9- سوء استفاده مُسری است: "آدم سالم کسی راا زجر نمیدهد. غالباً این افراد زجرکشیدهاند که شکنجهگر میشوند". 10. Wir projizieren unsere unerwünschten Gefühle und Gedanken auf andere: „Alles, was uns an anderen irritiert, ka uns zu einem Verständnis von uns selbst führen“.10- ما احساسات و افکار ناخوشایند خود را به دیگران فرافکنی میکنیم: "آن چیزی که در دیگران

خیلی مختصر و مفید بگویم:در اوایل سال 1921، هر دلار آمریکا معادل 60 مارک آلمان بود. در آخر سال 1923 یعنی کمتر از دو سال بعد هر دلار آمریکا معادل 4 هزار و 200 میلیارد مارک بود! جدول زیر سرعت روند تغییرات را ببینید (منبع):نرخ برابری 1 دلارتاریخ601921.1.314.4001922.1.3149.0001923.1.31440.000.0001923.10.034.200.000.000.0001923.11.15سرعت تغییر قیمتها در سال 1923 به دقیقه بود! بانک مرکزی اسکناسهای 100 میلیارد مارکی چاپ کرده بود که با آن یک تخم مرغ هم نمیشد خرید و 42 اسکناس آن معادل 1 دلار بود. در واحد پولی جدید (بنام Rentenmark) دوازده صفر از واحد پولی حذف کردند، یعنی هر هزار میلیارد مارک را یک رنتنمارک جدید نامیدند! + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 0:38 توسط احسان سپهریان  | 

آیا میتوان نسبت به کسی که برایمان خیلی عزیز است (مادر، پدر، همسر، همشیر، فرزند، دوست ...) خشمگین یا متنفر هم بود؟ فرهنگ عامه به ما میگوید: نه، اصلاً! روانشناسی سلامت اما میگوید: حتماً و بیشک!خواستههای ما نامحدود است اما عزیزانمان مثل خود ما، در برآورده کردن این خواستهها محدودیت دارند. در نتیجه همیشه در جایی ما را ناکام خواهند گذاشت، همانطور که ما لاجَرم آنها را ناکام خواهیم کرد. پیامد ناکامی خشم است و اگر شدید شود، نفرت. پس طبیعی است که در مواجهه با هر عزیزی، زمانی خشم و نفرت خودش را نشان دهد. اما آیا ما اجازه میدهیم که این احساس طبیعی خودش را به ما نشان دهد، احساس کنیم که خشمگین هستیم و تظاهرات جسمانی آن (جوشش انرژی رو به بالا از شکم به سمت گردن و دستها، احساس انرژی برای حمله در دستها، مشت شدن دستها و ... بسته به میزان خشم) را در درونمان تجربه کنیم؟ جواب: به دلایل روانشناختی – اجتماعی متعدد، خیر. به طور ضمنی یا صریح به ما یاد دادهاند که نباید از کسی که دوستش داریم خشمگین باشیم چه برسد به تنفر از او، و نیز نباید برای کسی که از او متنفریم، جایی برای دوست داشتن در دلمان باقی گذاریم. به زبان روانشناسی ما یاد گرفتهایم (و البته خودمان هم تمایل ناهشیاری به آن داشتهایم) که دوپارهسازی (Splitting) کنیم یعنی بین احساسات متعارض مهر و خشم یا عشق و تنفر دیوار بکشیم و یکی را در رابطه با دیگران برگزینیم: یا زنگیِ زنگ، یا رومیِ روم، یا دوست یا دشمن، یا با منی یا علیه منی، یا پاکِ پاک یا نجس.پیامد دوپارهسازی احساسات چیست؟اولین پیامد آن جدایی انداختن میان خود و احساسی است که بطور طبیعی باید به خاطر انسانبودنمان در ما میبود. این یعنی کنده شدن چیزی از ما؛ یعنی ناقص شدن؛ یعنی

1. Wissen über das Selbst ist die ultimative Weisheit: „Deine Vision wird nur da klar werden, we du in dein eigenes Herz schauen kast. Wer nach außen schaut, träumt; wer nach ien schaut, erwacht“.1- شناخت خود بالاترین فرزانگی است: "چشمانداز زندگی تو زمانی روشن میگردد که بتوانی مشاهدهگر قلب خویش گردی. آن کس که به بیرون مینگرد، در خواب و خیال است؛ آن کس که درون را بنگرد، بیدار میشود".2. Gleichgewicht bringt Harmonie: „Selbst ein glückliches Leben ka nicht ohne ein gewisses Maß an Dunkelheit sein, und das Wort glücklich würde seine Bedeutung verlieren, we es nicht durch Traurigkeit ausgeglichen wäre. Es ist viel besser, die Dinge so zu nehmen, wie sie kommen, mit Geduld und Gleichmut“.2- تعادل مایۀ توازن است: "حتی خوشبختترین زندگیها نمیتواند فاقد قدر مشخصی از تاریکی باشد، و کلمۀ خوشبختی اگر با اندوه متوازن نشود بیمعناست. پس چه بهتر که چیزها را همانگونه که از راه میرسند، با صبر و متانت پذیرا باشیم".3. Liebe und Stärke sind der Schatten des anderen: „Wo die Liebe herrscht, da ist kein Wille zur Macht; und wo die Macht überwiegt, da fehlt die Liebe. Der eine ist der Schatten des anderen“.3- عشق و قدرت سایۀ همدیگرند: "آنجا که عشق حاکم باشد، میلی به زوروَرزی وجود ندارد؛ و عشق میگریزد از جایی که در آن زور دست بالا را دارد. یکی سایۀ دیگری است [و بر هم منطبق و یکی نمیشوند]". 4. Um eine Sache zu wissen, müssen wir wissen, was sie nicht ist: „Fehler sind schließlich die Grundlagen der Wahrheit, und we ein Mensch nicht weiß, was ein Ding ist, ist es zumindest ei

کتاب «پوست در بازی» نوشتۀ فاخری از نسیمنیکلاس طالب است که سعید رمضانی و هادی بهمنی به زیبایی آن را ترجمه کردهاند و نشر نوین آن را منتشر کرده است. من چاپ نهم این ترجمه (به سال 1400) را خواندهام. قبلاً لیست کتابهای او را در این پست آورده بودم.افرادی که حرف میزنند باید عمل کنند و تنها افرادی که عمل میکنند، باید حرف بزنند. ص45تِری برنهامِ محقق به من گفت: «[حتی] پرندهها هم میدانند که حرف و عملشان باید یکی باشد». ص141آنچه فرد دارد یا ندارد مهم نیست، بلکه آن چیزی که میترسد از دست بدهد مهم است. پس هرچقدر چیزهای بیشتری برای از دست دادن داشته باشید، شکنندهتر میشوید. ص145شرطبندی پاسکال میگوید اعتقاد به خدا یک گزینۀ رایگان است. اما هیچ گزینۀ رایگانی نداریم. [چون] نوعی تقارن بین پرداختیها و دریافتیهای ما وجود دارد. ص165 و ص283چیزی احترامامیز در از دست دادنِ یک میلیارد دلار است، البته به شرطی که مال خودتان بوده باشد! ص179خیلی خوب است اگر فرد حداقل یکبار در حرفهاش شکست خورده باشد و حداقل بخشی از سرمایهاش را از دست داده باشد و خشم و ناراحتی آن را تجربه کرده باشد. ص192یک ایده در صورتی زنده میماند که مدیریت ریسک خوبی داشته باشد، و نه تنها به معتقدانش آسیبی نرساند بلکه موجب بقای آنها شود. ص206افرادی که به سادگی حرفهایشان را میفهمید اساساً چرندگو هستند! ص219ثروتمندان اهداف طبیعی [برای آسیب دیدن] هستند. دزد وارد خانۀ فقرا نمیشود. احتمال نوشیدن شوکران از جام طلا بیش از لیوان معمولی است. ص232 اگر زندگی خصوصیتان با ایدههای روشنفکرانهتان در تناقض باشد، ایدههای روشنفکرانهتان باطل میشود نه زندگی خصوصیتان! ص256اگر چیزی با عقل جور درمیآید باید در متون کلاسیک یادی از آنها

بسیاری از ما، زمانی بر این باور بودهایم که اگر درسمان تمام شود و فارغ التحصیل شویم دیگر پس از آن با خوشحالی زندگی خواهیم کرد: «فقط این درس و پایاننامه لعنتی تموم شه! بعدش دیگه همه چی حله!». اما همه چی حل نشد! بعد فکر کردیم اگر شغل و کار مناسبی دست و پا کنیم دیگه حله. باز نشد. شاید اگر ازدواج کنیم، اوضاع دیگر خوب شود... و این سلسلۀ شایدها ادامه دارد. گویی هرگونه موفقیت تحصیلی، مالی، اجتماعی، شغلی و ... که تصور میکردیم ما را خوشحالتر از قبل نگه خواهد داشت، تنها اندک زمانی ما را خوشحال میکند ولی روند کلی خوشحالی ما همیشه نزولی است، بطوری که هیچگاه به آن خوشحالی کودکی و نوجوانی، یعنی زمانی که هیچ موفقیتی نداشتیم باز نمیگردیم! اما، چرا چنین است؟ چرا با اینکه رفاه بیرونی ما (سهولت تهیۀ غذا و سرپناه، مراقبتهای پزشکی، امنیت جانی و مالی و ...) بیش از هر زمان دیگری در تاریخ بشریت است ولی راضیترین نسل نژاد بشر نیستیم و احتمالاً بیش از همۀ دوران، گریان و نالان هستیم؟ از نگاهی عرفانی (Mystic) که توسط سادگورو (Sadhguru) تبیین میشود، ما مدیران بدی هستیم: ما ذهن، بدن و انرژی خود را درست مدیریت نمیکنیم و هیچ کنترلی بر درونیات خودمان نداریم و حالِ ما تابع دنیای بیرون ماست؛ و چون این دنیای بیرونی، تصادفی و خارج از کنترل ماست، در عمل حال ما هم تصادفی است و از همین رو مستعد انواع بدحالی (calamity) مانند استرس، اضطراب و افسردگی هستیم. به تجربۀ او، درست است که نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که شرایط محیطی و بیرونی در اختیار ما و با اهداف ما همسو باشد، اما درونیات ما میتواند کاملاً در اختیار خودمان باشد و این کاملاً دستیافتنی است. گو اینکه دانش آن موجود است و معنای مدیریت درست، کسب هم

نیچه در تبارشناسی اخلاق به تبیین ارزشهای اخلاقی کژتباران و والاتباران میپردازد. از نگاه او، والاتباران امری را اخلاقی میشمرند که همواره و در عمق وجود خود با آن موافق و یکدلاند و با شجاعت و پایمردی، و با نیروی فراآمده از der Wille zur Macht، که رو به سوی کسب توانمندیِ شایستۀ اَبَرانسان (Übermensch) دارد، آن را به تمام زندگی میکنند. در عوض کژتباران چون ضعیف و زبون هستند و والاتباران را دشمن بقای خویش میشمرند، هیچ درک درونی از ارزش ندارند و صرفاً نگاهشان به ارزشهای والاتباران است تا باژگونه و ضدّ آن ارزشها را برای خود امری مقدّس کنند!از نگاه نیچه، والاتباران در عین ترس پای ارزشهای خود میایستند چون میدانند اگر بخواهند که نترسند، آنگاه باید منظرهای نفرتانگیز را که کوتولگان و کژتباران، با مقدسّات ناراست خود در زمین بوجود خواهند آورد را تحمل کنند؛ که این خود صد بار از آن ترسِ اولی ترسناکتر است! aber wer möchte nicht hundertmal lieber sich fürchten, we er zugleich bewunde darf, als sich nicht fürchten, aber dabei den ekelhaften Anblick des Mißratenen, Verkleinerten, Verkümmerten, Vergifteten nicht mehr loswerden köen? (Nietzsche „Genealogie der Moral“)اما کیست که نشاید که صد بار بیشتر بترسد، از اینکه نترسیدن خویش را ستایش کند، ولی همزمان از منظرۀ نفرتانگیزِ [فراآمده توسط] کژان، کوتولگان، ناراستان و مسمومان رهایی نتواند یافت؟ (نیچه، تبارشناسی اخلاق). + نوشته شده در سه شنبه سیزدهم دی ۱۴۰۱ ساعت 12:59 توسط احسان سپهریان  | 

شاید از هر سه نفری که امروزه دور و برمان میبینیم یکی به مهاجرت, فکر میکند! اما چرا مهاجرت اینقدر در بین ما ایرانیان شایع است؟ و چند درصد از افرادی که مهاجرت کردهاند از این تصمیم خود راضیند؟ و چند درصد افرادی که تصمیم به مهاجرت دارند، ملاکهای معتبری برای این تصمیم دارند؟من از نگاه «سفر قهرمانیِ»

در حال خواندن کتابهای نسیم طالب، با یک اقتصاددان, آشنا شدم که نسیم طالب از فهم او تمجید کرده بود: Nouriel Roubini. در جستجو برای آشنایی با نظریات او به گزارشی 38 صفحهای برخوردم که در سال 2018 در مورد, مخاطرات رمزارزها, به سنای آمریکا ارائه کرده بود*. در این گزارش استدلالهای وجدانپسندی علیه رمزارزه

نسیم, نیکلاس طالب,، اقتصاددان، معاملهگر آپشن و نویسندهی لبنانی-امریکایی کتابهای, جذابی دارد که خواندن آنها خالی از لطف نیست:-فریفتهی تصادف Fooled by Randomness - 2001 ترجمه اصلان قودجانی-قوی سیاه Black Swan- 2007  ترجمه دکتر محمد ابراهیم محجوب- پادشکننده 2012  Antifragile ترجمه اصلا